Meer overheidsinitiatief op private huurmarkt

De huidige pijnpunten van de private huursector in de grote steden liggen in de betaalbaarheid en kwaliteit van huurwoningen. Zonder bijkomende overheidsinitiatieven worden kwalitatieve huurwoningen voor een groeiende groep van mensen onbetaalbaar. In Gent kost een degelijke huurwoning al gemakkelijk 500 euro per maand, maar welke alleenstaande, werkloze of starter kan dat nog betalen?

Sociale woningen kunnen gedeeltelijk een oplossing bieden. Door in Gent in alle nieuwbouwprojecten vanaf 50 woningen 20% sociaal wonen af te dwingen, trekken we het bouwtempo van sociale woningen fors omhoog. De resultaten zullen binnen een aantal jaren duidelijk zichtbaar zijn, maar met 6000 wachtenden op de Gentse wachtlijst moeten we op meerdere sporen inzetten. Ook op de private huurmarkt.

De huurmarkt heeft dringend nood aan een structureel kader van huursubsidies, richthuurprijzen, kwaliteitsnormen, huurwaarborgen en fiscale voordelen om tot een win-win-situatie te kunnen komen voor huurder en verhuurder. Verhuurders geven hierbij een klein deel van hun maandelijks rendement op in ruil voor meer zekerheid, renovatiepremies en fiscale voordelen. Zo kan er meer geïnvesteerd worden in betaalbaar wonen en wordt ook verkrotting bestreden. Huurders vinden op hun beurt een eerlijke toegang naar een betaalbare woning.” Sociale verhuurkantoren tonen op een schitterende wijze aan dat een dergelijk kader kan werken. Al blijven ze nu kleinschalig, Karin Temmerman is ervan overtuigd dat een algemeen kader voor de private huurmarkt mogelijkheden creëert om deze sector te laten groeien. Het is uiteraard niet de bedoeling om alle private huurwoningen door een svk te laten beheren. Diversiteit moet er zijn. Maar met een zware recessie voor de deur moeten we ademruimte geven aan dergelijke initiatieven.

“We kunnen de svk’s niet genoeg ondersteunen. Momenteel wordt met de Gentse svk’s besproken hoe die versterkte samenwerking het best vorm krijgt om een uitbreiding van het patrimonium mogelijk te maken.
In Gent huurt ongeveer 33% van de bevolking een private huurwoning. Maar dagelijks zien we dat huurwoningen verkocht worden omdat de eigenaar vindt dat hij er te weinig rendement uithaalt ten opzichte van de (tijds)investering. Daarenboven kampt 34% van de Gentse huurwoningen met veiligheidsrisico’s.

Als Gentse schepen van Wonen neem ik mijn verantwoordelijkheid op om de problemen lokaal op te lossen. We hebben de Dienst Wonen geherstructureerd en het aantal controleurs in totaal verdriedubbeld. Zij geven advies aan verhuurders, die op hun beurt stedelijke renovatiepremies kunnen krijgen als ze de huurprijs niet laten stijgen. Bij grondige renovatiewerken zullen huurders tijdelijk terecht kunnen in een van de 40 transitwoningen die we momenteel realiseren. Maar soms mis ik wettelijke instrumenten die nodig zijn om mijn beleidsdoelstellingen waar te maken. Daarom blijf ik investeren in een Vlaams debat over de private huurmarkt. Want er zijn nog teveel mensen die in slechte woonomstandigheden leven.

nav Studiedag van het Steunpunt Ruimte en Wonen over de rol van de sociale verhuurkantoren
(19 februari 2009)