Op deze 100e Internationale Vrouwendag vieren we de economische, politieke en sociale verwezenlijkingen voor en door vrouwen en brengen we de gemeenschappelijke strijdpunten van de vrouwenbeweging naar voren. Ik steun de “Join me on the Bridge”-campagne van Women for Women International, die van de Internationale Vrouwendag gebruik wil maken om de vrouwen in door oorlog geteisterde gebieden in de schijnwerpers te plaatsen.
Honderd jaar geleden kwamen meer dan een miljoen vrouwen en mannen op straat om voor het eerst de Internationale Vrouwendag te vieren. Op initiatief van de Duitse socialiste Clara Zetkin demonstreerden ze in Oostenrijk, Denemarken, Duitsland en Zwitserland. De Internationale Vrouwendag was het nieuwe strijdmiddel om hun boodschap te verspreiden: ook vrouwen hebben het recht om te werken, te stemmen en een degelijke opleiding te krijgen.
Vandaag blijven wij nog steeds strijden tegen de discriminatie en onderdrukking van vrouwen. Het wetsvoorstel van de Kamercommissie Handelsrecht om overheids- en beursgenoteerde bedrijven te verplichten om minstens een derde vrouwen in hun raad van bestuur op te nemen is alweer een belangrijke stap in de goede richting.
Nog steeds ongelijkheid
We mogen echter niet op onze lauweren rusten, want helaas is de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen nog lang niet weggewerkt. Wereldwijd zijn er 41 miljoen meisjes die zelfs geen lager onderwijs mogen volgen. Vrouwen staan in voor 66 procent van alle arbeid, ze produceren 50 procent van alle voedsel, maar verdienen slechts een tiende van het inkomen en bezitten amper 1 procent van alle bezittingen. 70 procent van de armen in de wereld zijn vrouwen. Elke minuut sterft er ergens een vrouw tijdens de zwangerschap of de bevalling omdat ze geen medische hulp krijgt.
Bijna de helft van alle slachtoffers van seksueel geweld zijn meisjes, jonger dan 15 jaar. Wereldwijd is één op de vijf vrouwen in haar leven slachtoffer van een verkrachting of poging tot verkrachting. In gebieden als Congo of Afghanistan, waar al jarenlang gewapende conflicten woeden, zijn drie op de vier burgerslachtoffers vrouwen en kinderen. In die landen loopt een vrouw meer gevaar dan een soldaat! Wanneer er echter vredesgesprekken worden gevoerd, worden vrouwen geweerd aan de onderhandelingstafel. Ik schaar me achter het pleidooi dat vrouwen een volwaardige rol moeten kunnen spelen bij de heropbouw van hun land. Daarnaast moeten landen de door hen ondertekende VN-doelstellingen eerbiedigen en een einde maken aan het geweld tegen vrouwen in conflictgebieden.
Voor vrede en tegen geweld
Op deze 100e Internationale Vrouwendag roept Women for Women International op om de brug te slaan met alle vrouwen in oorlogsgebied en bijeen te komen op een brug als teken van de solidariteit met de vrouwen in Afghanistan, Congo en andere conflictgebieden. De Nederlandstalige Vrouwenraad en de Conseil des Femmes Francophones de Belgique geven gehoor aan deze oproep. Van 12u30 tot 13u30 zullen ze van de Sainctelettebrug in Brussel een vredesbrug maken en zo een krachtig signaal versturen voor vrede en een nultolerantie tegen geweld.
Onderteken net als ik deze petitie en steun de vrouwen in Afghanistan en andere door oorlog verscheurde landen in de wereld. De petitie zal worden overhandigd aan de minister van Buitenlandse Zaken, met de vraag dringend actie te ondernemen opdat Afghaanse vrouwen een volwaardige rol kunnen spelen bij het bouwen van de vredesbruggen voor hun toekomst.
