Hoezo, hervorming banksector niet dringend?

sp.a is verbolgen over de weigering om in het parlement dringend de hervormingsvoorstellen over de banksector te bespreken. “We zitten in de tweede bankencrisis in drie jaar tijd. Wij dienen al 3 jaar voorstellen in. Het is triest dat men nog altijd weigert om die te bespreken”, reageert sp.a-kamerlid Dirk Van der Maelen.

sp.a bundelde haar verschillende wetsvoorstellen tot hervorming van de financiële sector tot één bankenwet. Vandaag vroeg ze in de plenaire vergadering van de Kamer om deze bankenwet dringend te bespreken. Dat voorstel werd weggestemd.

“Men hoeft het niet per se eens te zijn met onze voorstellen, maar na een tweede redding van Dexia in 3 jaar tijd nog altijd weigeren om onze hervormingsvoorstellen nog maar te bespreken, is onverantwoord. De aanbevelingen van de bijzondere bankencommissie mogen geen dode letter blijven”, aldus sp.a-fractieleidster Karin Temmeman.

De bankenwet van sp.a bevat de volgende vier voorstellen:

Vergrendeling van de spaarbanken: De banken zouden jaarlijks samen met hun cijfers hun eigen juridisch testament moeten voorleggen en laten goedkeuren door de toezichthouder. Daardoor weet die laatste bij problemen al op voorhand hoe in te grijpen om de spaarmiddelen te beschermen. De bedoeling is dat bij een ernstige crisis, het spaargedeelte van de bank wordt afgezonderd en beschermd en het risicovolle commerciële deel automatisch wordt afgesplitst in een bad bank.

Een nieuwe bankentaks: De huidige bankentaks werd vernietigd door het Grondwettelijk Hof omdat het banken met laag risico en banken met hoog risico op dezelfde manier belast, namelijk op de spaardeposito’s. Door de bankenwet zouden de banken hoofdzakelijk betalen op basis van de mate waarin ze zich extern financieren en niet met eigen vermogen en deposito’s. De meest veilige spaarbanken betalen op die manier het minst, de meest commerciële risicovolle banken het meest.

Indeling van financiële producten in risicoklassen: De bankenwet wil dat elk financieel product een duidelijke, uniforme en extern gevalideerde labeling bevat. Op die manier kunnen spaarders en beleggers niet bedrogen worden door de commerciële praktijken van bepaalde banken. Wie risico wil nemen kan dat nog steeds, maar het vermijdt dat spaarders die op zoek zijn naar veilige en stabiele spaarvormen in tegendeel risicovolle producten worden verkocht.

Verbod op bonussen voor banken die overheidssteun krijgen: Op 31 maart 2011 keurde de Kamer van Volksvertegenwoordigers een resolutie goed die de Regering vraagt om via haar vertegenwoordigers in deze financiële instellingen erover te waken dat het topmanagement van deze bedrijven geen variabele verloning ontvangt zolang de overheidssteun niet volledig is terugbetaald door de betrokken bedrijven. De bankenwet schrijft dit verbod op bonussen voor banken die overheidssteun krijgen in de wet in.

Het is de zoveelste keer dat spaarders en rekeninghouders gegijzeld zijn, opdat de overheid een opvangnet zou zijn voor de aandeelhouders van een grootbank, zegt sp.a-voorzitter Bruno Tobback. ”Het sociaal vangnet van bankiers is beter onderhouden dan dat van werkende mensen.”

Bruno Tobback, Karin Temmerman en John Crombez verdedigen een aantal voorstellen om dat in de toekomst te veranderen.

Drie voorstellen van sp.a, die in het verleden ook werden ingediend, liggen vandaag terug op tafel.

· Labelling van risicovolle producten. Laten we banken verplichten om hun klanten op de hoogte te brengen van de risico’s die ze nemen. En die risico’s afscheiden van gewoon spaargeld. Wie risico’s neemt met geld, moet die risico’s dragen.

· Ook het bankentestament leggen we opnieuw voor. Een bankentestament verplicht banken om jaarlijks een plan voor te leggen dat aangeeft hoe we ze, als het misloopt, snel en eenvoudig kunnen splitsen in een risicovolle commerciële bank enerzijds, en een veilige spaar- en depositobank anderzijds. Het risico blijft bij de bank en het spaargeld bij de spaarder. Enkel het veilige deel kan dan nog rekenen op tussenkomsten van de belastingbetaler.

· Een nieuwe bankentaks die veilige financiering boven risicovolle waardeert. Banken betalen op basis van de mate waarin ze zich extern financieren en niet met eigen vermogen en deposito’s. De meest veilige spaarbanken betalen op die manieren het minst, de meest commerciële risicovolle banken het meest.

Deze voorstellen werden in het verleden ingediend als wetsvoorstellen of amendementen. “Onze voorstellen om spaarders betere garanties te bieden, zijn in het verleden weggestemd door rechts. Maar we geven niet op. We vragen dat onze voorstellen eindelijk worden behandeld en goedgekeurd. Banken mogen spaarders niet meer gijzelen. We komen op voor mensen die hard werken voor hun centen”, aldus fractieleider Karin Temmerman.

“We gaan ook opnieuw voorstellen om de bonussen in te perken, en geen risico’s meer te belonen”, voegt Temmerman toe. Dat is ook een strijdpunt van John Crombez. “Dat de banken zelf niet inzien dat de hoge vergoedingen voor hun toplui niet kunnen, is onbegrijpelijk”, zegt Crombez. “Zeker vlak na een crisis waarin de banken het geld van heel wat mensen zijn kwijtgeraakt. Wie vindt het normaal dat de sector die moest gered worden met belastinggeld, twee jaar later opnieuw hoge toplonen uitbetaalt alsof er niets gebeurd is? Herstructureer misschien eerst je bank.”

Tobback verbaast er zich ook over dat er in ons land “een beter sociaal vangnet bestaat voor wie met geld speculeert dan wie werkt voor zijn geld”. Hij is het beu dat de spaarders telkens moeten dienen als “sociaal vangnet” wanneer banken in de problemen komen. Tobback wil die kwestie ook op tafel leggen wanneer de acht onderhandelende partijen het sociaaleconomische luik aansnijden. “Er moet een garantie komen dat banken spaarders niet meer gijzelen”, besluit Tobback.

Monthly Archive for oktober, 2011