Deze week heb ik met verbazing het perscommuniqué ‘Stop het gezwartepiet en bouw de Handelsdokbrug!’van N-VA Gent gelezen. Daarin wordt het stadsbestuur en ikzelf opgeroepen om op te houden met ons te verstoppen achter het Vlaams Gewest of de geschillen met het bedrijf NV Christeyns om de Handelsdokbrug te bouwen en de Dampoortstrop te ontwarren.
Een vreemde redenering toch. Al jaren probeer ik de bouw van de Handelsdokbrug erdoor te krijgen. De bouw van de brug moet door het Vlaams Gewest gebeuren. Minister Muyters verleende echter een bouwvergunning aan het bedrijf Christeyns, waardoor de bouw van de brug sterk wordt bemoeilijkt. Ze is nochtans noodzakelijk voor een betere mobiliteit in de omgeving van de Oude Dokken en de Dampoort. De bal ligt nu in het kamp van het Vlaams Gewest, want de brug valt helaas niet onder de bevoegdheid van het stadsbestuur! Het wordt tijd dat de Vlaamse regering haar verantwoordelijkheid eens opneemt en actie onderneemt. Deze week nog werden alweer twee voetgangers overreden op de Kasteelstraat. Een jonge vrouw overleefde de aanrijding niet. Er moet dringend een oplossing komen.
Reactie op het persbericht van N-VA:
Geachte N-VA, geachte Helga,
Beste mevrouw Stevens,
Met veel verwondering maar ook met stijgende verbazing, heb ik uw perscommuniqué gelezen rond de bouw van de Handelsdokbrug.
U stelt dat de eerste spadesteek voor de Handelsdokbrug voor 2012 gepland is? Fijn!
Met alle respect, maar ik kan uw optimisme helaas niet delen. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de vele onderhandelaars die de afgelopen jaren met dit dossier bezig geweest zijn, hierover een andere mening hebben. Misschien moet ik dit kort toelichten.
.
Over één uitgangspunt zijn - bijna - alle partijen het wel eens: de brug moet er komen.
Ze moet er komen voor de veiligheid van de fietsers aan de Dampoort en voor de leefbaarheid van de omliggende woonwijken, voor een goede mobiliteit voor Gent, en voor een behoorlijke ontwikkeling van de Oude dokken.
Dat is uiteraard ook de analyse van de Stad Gent. Precies daarom is, nu al meer dan twee jaar lang, gepuzzeld en overlegd om tot een vergelijk te kunnen komen met een bedrijf aan de Afrikalaan waaraan wij gevraagd hebben om een beperkt (!) deel van zijn terreinen af te staan. Die gronden zijn immers nodig om de brug daar te laten landen, om de ontsluiting van de kleine ring te kunnen verzekeren.
In tegenstelling tot wat u in uw artikel beweert, heeft het stadsbestuur trouwens wel degelijk veel moeite gedaan en gronden voor herlocalisatie gezocht, bijvoorbeeld in de Gentse haven. Ook het voorstel tot grondenruil in de onmiddellijke omgeving is dan ook geen voorstel van Christeyns, maar is er een van onszelf.
Het zou echter niet netjes zijn om publiekelijk een polemiek te heropenen rond een discussie die wij als stadsbestuur voeren met één particulier bedrijf. Toch vind ik het belangrijk te vermelden dat we bij het voeren van het overleg steeds zorgvuldig de publieke en private belangen tegen elkaar hebben afgewogen, en dat ook wij oog hebben voor economische randvoorwaarden.
Anders wordt het natuurlijk wanneer de minister van ruimtelijke ordening Philippe Muyters (N-VA) een bouwvergunning aflevert, waardoor het bedrijf op die ongelukkige plaats nog kan uitbreiden, en waardoor elke behoorlijke, duurzame en veilige oplossing op de helling wordt gezet.
Bovendien zijn er door het nemen van deze beslissing ook nog andere gevolgen. De onveilige situatie aan de Dampoort blijft maar aanslepen en de kleine ring rond Gent blijft overbelast. De Vlaamse overheid draagt hier een verpletterende verantwoordelijkheid, want zij - en voor alle duidelijkheid: niet de Stad Gent - moet zorg dragen voor de verbetering van de verkeersveiligheid op de kleine ring en haar knooppunten, waaronder de Dampoort!
Ik wil mijn brief niet afsluiten in hypocrisie of huichelarij. Maar overdrijf ik indien ik stel dat het de Vlaamse overheid is die nu aan zet is om de ingewikkelde gordiaanse knoop voor eens en voorgoed te ontwarren?
Hoop is er altijd, en die doet leven. Ik hoop dan ook van ganserharte, en vooral dan voor de vele fietsers die elke morgen de Dampoort kruisen, dat het Vlaams Gewest haar beleid zal wijzigen. En dat het voor het oog van de Gentenaar als een echte bruggenbouwer zal kunnen optreden.
Het had al de hele tijd geregend, maar toen we dinsdag (24 maart) met de pers op de fiets naar de Sint-Jorisbrug vertrokken, waren er zowaar spatten blauwe lucht te bespeuren tussen de grijze wolken. Toen ik het rode lint mocht doorknippen om de onderdoorgang voor fietsers en voetgangers onder de Sint-Jorisbrug (tussen de Sint-Joriskaai en de Baudelokaai) officieel te openen, was zelfs de zon van de partij.
