Per afgelegde kilometer is het persoonlijke risico voor fietsers om in het verkeer dodelijk te verongelukken minstens 4 keer zo hoog als bij auto-inzittenden. Fietspaden zijn nog steeds de beste garantie voor de veiligheid van fietsers, maar zijn niet altijd mogelijk of wenselijk. Sp.a-Kamerlid Karin Temmerman wil daarom de fietsstraat als een bijkomende fietsvoorziening in het verkeersreglement laten opnemen.
In het huidig verkeersreglement bestaan er momenteel slechts twee fietsvoorzieningen: de fietspaden én de wegen die zijn voorbehouden voor fietsers. De fietsstraat zou volgens Kamerlid Temmerman een aanvulling kunnen zijn op deze bestaande voorzieningen.
Karin Temmerman: “In vele van onze steden zijn mobiliteitsproblemen een rechtstreeks gevolg van de kleine, smalle straatjes en dicht op elkaar geplaatste gebouwen die zo kenmerkend zijn voor historische stadskernen. Dit zorgt ervoor dat de aanleg van bijvoorbeeld fietspaden vaak erg duur of zelfs niet mogelijk is. De fietsstraat kan hier een alternatief bieden. Het belangrijkste kenmerk van zo’n fietsstraat is dat het fietsverkeer absolute voorrang geniet t.a.v. het gemotoriseerde verkeer. Auto’s zijn er weliswaar toegelaten (in tegenstelling tot de wegen die voorbehouden zijn voor fietsers), maar zijn wel ondergeschikt. Zo mogen de fietsers de ganse breedte van de weg gebruiken en mogen auto’s hen niet inhalen. Auto’s zijn er dus als het ware te gast.”
Volgens Temmerman biedt de fietsstraat verschillende voordelen.
Karin Temmerman: “Een fietsstraat kan dezelfde veiligheid en aantrekkelijkheid als een fietspad waarborgen voor de fietser. Omdat de fietsstraat ook toegankelijk is voor auto’s, vraagt het minder ruimte dan het aanleggen van een aanliggend fietspad naast de rijbaan. Het is dus een kosteneffectieve oplossing en zorgt ook voor een minder versnipperde openbare ruimte. Anders dan bij wegen die worden voorbehouden voor fietsers, kunnen bij een fietsstraat aan – en achterliggende functies perfect bereikbaar blijven voor het autoverkeer. Bovendien blijven zo ook de in de stad vaak al schaarse autoparkeerplaatsen beschikbaar. Tenslotte komt gecombineerd gebruik door fiets en auto ook de sociale veiligheid ten goede.”
Kamerlid Temmerman diende in het paasreces een wetsvoorstel om de fietsstraat juridisch te verankeren in het verkeersreglement. In Duitsland gebeurde dat al in 1997.
Karin Temmerman: “Onder andere de stad Gent overweegt de inrichting van een fietsstraat. Ook de VVSG vroeg al in het verleden om het concept in het verkeersreglement te laten opnemen. Als we dat niet doen lopen we het gevaar dat het concept niet eenduidig zal worden ingevuld. Dit kan de begrijpelijkheid van het nieuwe concept bij de weggebruikers negatief beïnvloeden. Een juist gebruik van termen en definities is uiteraard van groot belang om tot een uniform fietsroutenetwerk met bijhorende fietsvoorzieningen te komen.”
Met het voorstel hoopt Karin Temmerman het zogenaamde voorruitperspectief te kunnen doorbreken. “Nog te vaak wordt ons mobiliteitsbeleid vanuit het gezichtspunt van de automobilist bepaald. De fiets blijft bij uitstek het duurzaamste vervoersmiddel en dient dan ook een rol te spelen in een duurzaam mobiliteitsbeleid. Een fietsvriendelijk beleid moet het gebruik van de fiets bevorderen en tegelijk de aantrekkelijkheid en veiligheid van het fietsgebruik vergroten”, aldus Temmerman.
In bijlage, louter ter illustratie en niet voor gebruik, tekening van een fietsstraat in Nederland.
